Til að koma í veg fyrir eldsvoða í rafknúnum farartækjum krefjast stjórnvöld þess að fólk noti snjalla hleðsluhauga til að hlaða rafbíla. Þótt búið sé að taka á vanda öruggrar gjaldtöku bifreiðaeigenda eru enn nokkur vandamál sem ekki má vanmeta.
Nýtingarhlutfall hleðsluhauga er lágt
1. Rafbílar sem hlaða utandyra eru einfaldlega týndir: Nú eru þjófar sem stela rafhlöðum rafbíla af ásettu ráði og það er erfitt að finna rafbíla þegar þeir hafa týnt, svo eigandinn vill ekki leggja bílnum í bílageymsluna til að hlaða, og vill frekar eyða krafti í að ýta rafbílnum að húsinu til að hlaða.
2. Mismunur á raforkuverði: Eftirspurn eftir hleðslu rafknúinna ökutækja rukkar ákveðið gjald, vegna svæðisbundinnar munar, rekstraraðilar setja örlítið mismunandi raforkuverð, sum svæði geta verið aðeins hærri. Ef einstaklingur kaupir hleðslubunka mun hátt raforkuverð hans einnig gera það að verkum að eigandinn velur að fara heim til að hlaða.
3. Meðhöndlun eigna er ekki til staðar: Þó að hleðsluhaugar séu settir upp í samfélaginu er eignin ekki rétt leiðbeinandi og hvetur bílaeigendur til að nota hleðsluhauga, eða gera við hleðsluhauga þegar vandamál eru með hleðsluhauga o.s.frv., allt þar af mun notkunarhlutfall hleðsluhauga verða lágt.